Categorie Kleine dieren

S.L.F. oftwel Springertje Liberation Front

Zaterdag 28 september 2019 – Zit ik in de stoel van Berend Jan (als de kat van huis is… ūüėČ ) kijk ik in onze tuin en zie een heel klein kikkertje/padje. Weer een nieuwe soort in onze tuin. Hoe hij hier gekomen is en wat hij van plan is, geen idee!. Ik heb hem Springertje gedoopt.

Springertje (foto gemaakt met mobiel)

Springertje werd steeds lastig gevallen door de wespen die onze tuin bezoeken om de (bijna) dode bijen op te ruimen. Dat laatste is natuurlijk niet leuk maar “that’s life”. Eerst heb ik geprobeerd de wespen van hem af te houden maar ze dachten er niet aan te stoppen. Gelukkig heeft Springertje zulke lange achterpoten dat de wespen behendig van zijn lijf werden gewreven. Of dat nou zo verstandig was weet ik niet want een wespensteek heeft vast gevolgen. Springertje laten pesten vond ik echt te ver gaan. Snel werd het Springertje Liberation Front opgericht, hij verdiende beter! Een plastic bakje werd getransformeerd tot een vervoersmiddel waar zelfs het A-team jaloers op zou zijn geweest. Gewillig stapte Springertje in waarna door de voorzitter van de S.L.F. de benenwagen in gang werd gezet. Na circa 250 meter was de eindbestemming bereikt. Een mooie plek met gras, water en buiten het bereik van auto’s. Springertje sprong uit zijn comfortable bakje en kroop snel het gras in zijn nieuwe toekomst tegemoet. We hebben op gepaste wijze afscheid genomen. Hem kussen heb ik niet gedaan want sinds 1992 heb ik mijn eigen prins waar ik tot op de dag van vandaag nog steeds van houd en de rest van mijn leven mee wil blijven delen.

Springertje in zijn natuurlijke habitat (foto gemaakt met mobiel)

20190512 Unterbach insecten

Bij dit soort acties van dieren zeggen Ingrid en ik altijd “en door”

12 mei 2019 – Zondagmorgen vond ik het tijd om een eindje te gaan lopen. Ik vertrok rond 11.00 uur. In plaats van mijn macrolens mee te nemen had ik besloten om de compact camera van BJ mee te nemen. Dat scheelt in gewicht! Ik wilde naar een stukje “moerasgebied” lopen waar we langs zijn gefietst toen we een rondje Unterbach – Meiringen – Unterbach hadden gedaan. Het is een bijzonder stukje natuurgebied wat je vanaf de weg niet ziet. Het was lekker weer en het zonnetje liet zich af en toe even zien. Naast het wandelpad stonden genoeg plantjes en bloemetjes. Eenmaal stilstaand zag ik een mooie kever/lieveheersbeestje die ik nog niet eerder had gezien. Hij had duidelijk een ochtendhumeur want hij draaide zich continue van mijn lensje weg. Nou ja… dan geen mooie foto maar ik had hem wel mooi gezien! “Thuis” maar eens opzoeken welk soort het geweest is. In het groen zaten nog veel meer insecten. Ik baalde dat ik mijn macrolens niet had meegenomen en kon het niet laten om BJ hierover te appen. Hij wilde mijn macrolens wel brengen, maar ja tussen de autoweg en het wandelpad lag een riviertje √®n een spoorbaan. De eerste de beste overgang was een takke eind teruglopen en daar had ik geen zin in. Heel lief van BJ maar voor mij niet handig. Ik besloot dus met het compact cameraatje te gaan fotograferen. In het begin vond ik het niet te doen. Het scherpstellen ging beroerd, ik kon mijn scherpstelpunt niet zien en de macrostand hielp mij ook niet. Ik heb duidelijk te weinig verstand van deze camera en ben ook niet gewend om zo insecten te fotografen. Na veel 5-en en 6-en ging het steeds beter. De insecten waren gelukkig geduldig. Ze lijken hier in Zwitserland wel geduldiger dan in Nederland. Misschien komt dat omdat er nooit een Zwitser in de struiken ligt om hun te fotograferen, hihi. Hoe dan ook ik was blij met de makkelijk kleine wezentjes. En wat ik gezien heb, nou hier komt het;
1. Neomyzia oblongoguttata*)
2. Bessenschildwants
3. Zuringrandwants
4. Itsiebitsiespider
5. Bloedcicade
6. Boorvliegje
7. (Dicht)Bij
8. Eikenprachtkever**)

*) in mijn insectengids stond alleen deze prachtige naam bij het insect vermeld! Hoezo? Bestaat er geen mooie Nederlandse benaming? Jawel hoor maar een fantasieloze entomoloog heeft het diertje gedoopt als “gestreept lieveheersbeestje”..! Eerlijk is eerlijk… aan die benaming is niets gelogen maar het had wat mij betreft wel wat mooier/spannender gekund.

**) Deze niet schadelijke eikenprachtkever leeft van nectar en stuifmeel en ziet er inderdaad prachtig. Hun larven daarentegen slopen eiken. De larve leeft van de bast en de laag net daarachter. Met d gangen die de larve graaft kan het zoveel schade aanrichten dat de boom het loodje legt. Gelukkig nestelt de larve zich liever in zwakke of zieke bomen dan gezonde bomen. Op de site van Vroege Vogels staat een artikel met de titel “Eikenprachtkever sloopt Landgoed Scherpenzeel”. Lees hier. Het artikel had naar mijn idee beter “Eiken Landgoed Scherpenzeel verzopen, eikenprachtkever helpt opruimen “.

P.s. het eindje wandelen werd uiteindelijk 8.2 km in een tijd van 3 uur. Gemiddelde “snelheid” -> 2,73 km per uur! Precies hierom gaat BJ nooit mee met mijn (insecten)fotowandelingen! “Dat getreuzel!”. Hihi.

20190507 Milieuvriendelijke gaten in de lucht

20190507 Unterbach (CH) РAppartement  Michel

Na een fietstochtje door het dal bij Meiringen kwamen we weer terug bij ons appartement.
Naast de oprit staat een rotsformatie met mooie gele bloemetjes die zich daaraan vastklampen. En wat brengt dat met zich mee? Juist, bijen en hommels. Het was een drukte van belang en diverse soorten bijen vlogen af en aan. Helaas bleven de hommels niet zitten (vast type kloothommel, hihi).

Tussen al het geel zag ik in mijn ooghoek ook iets groens glimmen. En ja hoor, voor de tweede keer in mijn leven zag ik een gouden tor. De eerste keer in 2014 en nu 5 jaar later weer. Ik sprong een gaatje in de lucht, oké gat!

Ik zie met regelmaat foto’s van insecten dat ik denk…ja, die zijn vast dood en kunnen nu makkelijk van dichtbij worden gefotografeerd. Dat denk ik met name als het de ogen van een insect betreft. Die zijn z√≥ fascinerend mooi en vind ik z√≥ moeilijk om die heel gedetailleerd te vast te leggen. Vandaag is me dat meer dan ooit gelukt. De rest van de bij is niet scherp maar dat boeit me niet. Een 2de gaatje, ok√© toch ook weer een gat, sprong ik in de lucht. Stapje voor stapje ga ik vooruit.

Hotels met Pasen (bijna) vol

Dat het een drukte van belang zou worden dit Paasweekend was te verwachten daarom zijn óók wij een hotel gestart. Met de grootste zorgvuldigheid hebben hier over nagedacht. Ten eerste moest het op een zonnige plek komen. Ten tweede moest het makkelijk te bereiken zijn en ten derde wilden we graag het aantal kamers beperkt houden voor de exclusiviteit. Ook moest er een souterrain en zolder komen voor de grotere groepen. En niet te vergeten een brievenbus dat ben je immers verplicht! Aan al deze wensen kon worden voldaan dus hebben we de stoute schoenen aangetrokken en een hotel gekocht. Tot onze grote verrassing  zaten al snel de eerste kamers vol! Ook een toevallige voorbijganger heeft ons hotel uitgebreid bekeken maar kon helaas niet blijven. We verwachten dat de kamers die nu nog leeg staan snel gevuld zullen zijn. Nieuwsgierig hoe het er aan toe gaat? Je bent welkom om zelf een kijkje nemen.

20190408 Bij zaken

Archieffoto 2016

8 april 2019 –¬† Tot ons grote verdriet hebben we gemerkt dat onze Bijenvolk in onze spouwmuur de winter niet heeft overleefd. Waarom we daar verdrietig over zijn? De diverse bijenvolken hebben ons de laatste jaren heel veel plezier gebracht. We zullen hun “dolle kwartiertje” waarin het een drukte van belang was voor de hoofdingang terwijl tegelijkertijd hard zoemend de laatste nieuwtjes werden uitgewisseld (althans dat denken wij) missen. Maar ook het kijken naar de terugkomst van de Bijen met emmers stuifmeel aan hun pootjes waarbij de emmerkleuren geel, wit, donkerrood en zelfs knaloranje niet ongebruikelijk waren.

Archieffoto 2017

En dan het bestuderen hoe er af- en aangevlogen werd! Bijen vertrekken van en landen namelijk gewoon op elkaars rug, nek en bijenbips! (als wij als mensen toch eens zo tolerant zouden zijn!). Wanneer je niets van Bijen afweet ziet het er uit als een ongeorganiseerde bende. Hoe anders is de werkelijkheid. Een Bijenvolk is geoliede fabriek waarin iedereen zijn/haar eigen taak heeft, die uitvoert zonder te morren en waar gemaakte afspraken nagekomen worden. Er heerst samenhorigheid en iedereen is bereid om samen te werken en dat alles om een nieuw volk op te richten. Hoe het in ons Bijenvolk mis is gegaan heeft dus niets te maken met gedemotiveerde Bijen. Het is zeer waarschijnlijk een nare mijt geweest die luistert naar de naam Varroa. En nu..nu is het stil in onze tuin.

Toch is er ook leuk nieuws te melden.¬†In oktober 2018 hebben wij onze tuin laten veranderen van een steengroeve in een Bijvriendelijke tuin. Helaas te laat voor ons bijenvolk. Genietend van een glas thee in de tuin zag ik vanuit mijn ooghoek een bijzonder tafereel. Bij √©√©n van de bamboestokken, die een jonge leibeuk in vorm houdt, was er druk vliegverkeer van een Bij of 3 √† 4. Ik ging er eens rustig voor zitten om dat te aanschouwen en wat schetste mijn verbazing…er werd in en uit de bamboestok gevlogen. Natuurlijk moest dat dichterbij bekeken worden dus heb ik mijn camera gepakt en foto’s gemaakt. Na wat nabewerking kon ik goed zien dat we een Rosse Metselbij te gast hebben in onze tuin.

Omdat er bij ons thuis veel vliegtuigtermen gezegd worden…deze Rosse Metselbij zit op “APPROACH”

Om in vliegtermen te blijven: deze Rosse Metselbij zit op “FINAL”

Gelukkig ben ik in het bezit van Het handboek voor bijenfans en daar staat het volgende over Bij:
De Rosse Metselbij doet haar naam eer aan door als een echte bouwvakker haar nesten te metselen. Ze nestelt in alle mogelijke gaten. Liefst heeft ze een smal buisje, zoals een oude kevergang, een holle stengel of zelfs een sleutelgat. Eerst sluit ze de achterkant van de ruimte af met een laagje klei. Onder in het holletje legt ze lage drempeltjes om aan te geven waar de broedcellen komen. Die van haar zoontjes zijn een paar millimeter korter dan die voor haar dochters. Vrouwtjes worden immers groter dan de mannetjes. Als de drempels klaar zijn, slaat ze eten in. Ze legt een piepklein beetje nectar en een flink bergje stuifmeel in de achterste cel. Dat voedsel kauwt ze tot een klompje bijenbrood met bovenin een kuiltje. Daarin legt ze een eitje. Buiten haalt ze kleiballetjes om de drempel uit te bouwen tot een afgesloten tussenschot. Ze moet wel 8 keer heen en weer vliegen om genoeg specie te verzamelen. Als het eerste tussenschot dicht is, haalt ze eten voor de volgende broedcel en zo gaat het door, net zolang tot het hele holletje gevuld is. Per cel is ze meer dan 1 dag bezig! Het nest wordt afgesloten met een 1-3 mm dikke laag klei. Daarachter laat ze een lege nepcel zitten, bedoeld om indringers te misleiden. Dat werkt maar een beetje. Tijdens het bouwen aan het nest hebben vaak allerlei kevers, mijten, vliegjes en wespen hun eigen eitjes in de nog open broedcellen gelegd. Die zorgen voor een hoge sterfte van het broed van de Rosse Metselbijen. Het is maar goed dat de vrouwtjes 4 of 5 nesten met elk gemiddeld 5 eitjes bouwen.

Om een lang verhaal kort te maken: We zullen de gezelligheid van ons Bijenvolk missen en zijn blij dat onze Bijvriendelijke tuin nu al een eerste Bijwoner heeft.

Om in vliegtermen te blijven: “IN HANGAR”

 

20190129 Verrassing in Natuurpark Lelystad

Mijn “kop” zat te vol dus… huppeke de wandelschoenen aan en naar Natuurpark Lelystad¬† voor de nodige ontspanning. Vandaag heb ik geen zwijnen, paarden, herten of andere wilde bosbewoners gezien. Dat vind ik nou het mooie van dit Natuurpark, soms wordt je onverwachts getrakteerd op “wild” en de andere keer zie je geen grazers en modderfiguren.

Op een gegeven moment zag ik in de bomen een heel klein vogeltje. Gezien het formaat dacht ik aan een winterkoninkje maar wat schetste mijn verbazing bij het inlezen van de foto’s… Het was geen winterkoninkje maar een vogeltje met een knaloranje verenstreep op zijn koppie. Dit vogeltje had ik nog nooit eerder gezien dus werd een Google-momentje ingelast. Volgens de geleerden van Google heb ik een Goudhaantje gefotografeerd. Wat een prachtig beestje. Het mannetje heeft een mooi oranje verenstreep op zijn koppie en het vrouwtje een meer gele streep. Ik had dus duidelijk te maken met een patsertje, hihi. Daar waar het misschien voor anderen een gewoon vogeltje is, is dit voor mij een verrassing waar ik als een kind van 5 zo blij mee ben dat mijn hart sprongetjes maakt(e). Dank U wel Meneer Goudhaan!

 

24 september 2017

De wereld was klein vanochtend. Dankzij de mist was de natuur nog mooier. Wie het niet zo op spinnen heeft¬†kon maar beter binnen blijven. De raggen en de spinnen zag je¬†in overvloed. Dat konden wel eens mooie plaatjes worden! Als er een briesje komt is de mist zo weg dus…zonder te douchen (bleh) aangekleed en hup de spiekerbox, shirtje en wandelschoenen aan.¬†Een gave(!) van spinnen is dat¬†ze altijd aan de verkeerde kant van het web zitten, althans als ik met mijn camera buiten loop. Mijn spiekerbox is altijd al aan een wasbeurt toe als ik mijn macrolens heb gebruik maar om met de mist nu helem√°√°l in een struik te duiken…daar was ik niet op gekleed.¬†Het wordt hoog tijd¬†om eens een goed regenpak aan te schaffen!
Natuurlijk heb ik wel wat spinnen en raggen gefotografeerd maar niet naar mijn tevredenheid om te publiceren.

Al lopend en zoekend naar leuke beestjes langs de waterkant¬†kwam ik deze vlieg¬†tegen. Die¬†zat wel heel erg stil maar ja wat wil je ook, bij iedere beweging die hij zou maken was de kans groot dat de “waterbom”¬†op zijn koppie zou barsten. Op een natter pak zat hij duidelijk niet te wachten want ik kon rustig deze foto maken.

Omdat het licht niet je-van-het was had ik de ringflitser op de lens gezet. Dus tijdens het fotograferen¬†flitste er licht. Hoor ik aan de overkant van het water ineens een aantal keer achter elkaar…”h√© er¬†wordt geflitst, wat zou dat zijn”.¬†Tussen de mist door zag ik wat schimmen zitten, dit moesten¬†wel vissers zijn. Nou had ik natuurlijk wel kunnen uitleggen wat ze zagen maar¬†heb¬†de mannen in het ongewisse¬†gelaten (zouden ze het inmiddels weten?).

Met de foto van de vlieg¬†“in the pocket” was mijn missie om een mooie foto te maken geslaagd. Toen viel mijn oog op deze rups.¬†Die was wel wat lastiger te¬†fotograferen. Niet omdat¬†zij zo snel liep maar omdat zij zo laag bij de grond zat.¬†Er zat dus niets anders op dan op de het knietje te gaan¬†met¬†als gevolg een¬†nat knietje,¬†nou ja zeg maar gerust¬†natte broekspijp maar het resultaat mag er wat mij betreft wezen.

Na ongeveer 1,5 uur was ik weer thuis. De spiekerbox kon, niet verrassend, meteen de wasmachine in en na een lekker bakkie koffie was ik weer helemaal opgewarmd. Wat een fijn begin van de zondag!

 

 

28 mei 2017 Natuurpark Lelystad

Het plan was om gisteren (zaterdag 27 mei) op pad te gaan maar ja de weermannen en -vrouwen kondigde 30 graden¬†aan. In¬†dat soort tropische temperaturen gedij ik¬†helemaal niet¬†lekker¬†dus zocht ik de koelte in huis op. Vandaag zou het ook weer heet worden maar gelukkig waren de weergoden mij¬†beter gezind met een graadje of¬†25. ¬†Om 12.00 uur “gooide”¬†BJ mij uit de auto bij Natuurpark Lelystad.¬†Tot mijn verbazing was het¬†erg rustig. Daar waar¬†sommige¬†mensen behoefte hebben aan reuring heb ik echt¬†behoefte aan rust en stilte, kwam dat even goed uit! In mijn cameratas zat een body, een macrolens, een 70-200mm lens en een extender. Daar moesten wel¬†foto’s mee te maken zijn.¬†Nou, die¬†macrolens had ik wel thuis kunnen laten. Ik heb¬†geen idee wat er aan de hand is met de¬†torretjes, kevertjes en ander struikgewaswezentjes¬†maar ik heb ze¬†nauwelijks gezien (en ja…ik heb goed gezocht!). Bij een van de¬†vele bruggetjes¬†zag ik¬†een paar libellen. De macrolens werd¬†vervangen door de 70-200 en hup, fotograferen.¬†Dat lijkt makkelijk maar tsjonge jonge wat zijn die vliegers bewegelijk en lang stilzitten…ho maar! Ik heb een aantal foto’s kunnen maken van “zittende” libellen. Daarna heb ik¬†zeker een half uur geprobeerd¬†om een vliegend exemplaar¬†te fotograferen met de nadruk op proberen want dat is dus helaas niet gelukt.¬†Onder het mom¬†“nieuwe ronde-nieuwe kansen” ga ik bij een volgend¬†bezoek¬†gewoon een nieuwe poging wagen.¬†Ooit zal het me¬†lukken!¬†Lichtelijk teleurgesteld heb ik¬†mijn macrolens weer¬†op mijn body geschroefd ook dit keer weer zonder¬†succes. Desalniettemin¬†was het heerlijk¬†om¬†door het¬†park te wandelen.¬†Weinig mensen, lekker rustig¬†en¬†dus genoeg¬†tijd om¬†over van alles na te denken en te genieten van¬†de natuur om me heen. Ik had een dopper met koud water meegenomen en een dubbelop.¬†Toen het tijd was om wat te drinken en te eten¬†zou een theezakje¬†best van pas zijn gekomen en was¬†de dubbelop¬†inmiddels een “tosti-ontbijtkoek” geworden!¬†Na de warme lunch werd het tijd om¬†rustig naar de uitgang te lopen. Voor de verandering¬†liep ik¬†richting¬†uitgang Dronten-Lelystad.¬†Dit¬†pad had ik nog nooit gelopen. Ik was aangenaam verrast door de verandering¬†in vegetatie.¬†In het¬†Natuurpark stikt het van de brandnetels¬†langs de¬†paden en hier groeide¬†(helm)gras en (boter)bloemen bij de fleet.¬†Foto’s heb ik er niet van gemaakt, ik heb er van genoten zonder door een lens te kijken, ook wel eens lekker.¬†Bij de nieuwe uitgang aangekomen¬†bleek dat er geen snelweg langs liep waar¬†BJ mij zou kunnen oppikken.¬†Het was geen straf om dezelfde weg terug te lopen.¬†Om 15.15 uur¬†kwam BJ in de lucht via app “of ik hem niet vergeten was!” Natuurlijk was ik hem niet vergeten maar ik was gewoon aan het genieten van al het moois¬†om me¬†heen.¬†BJ en ik spraken af elkaar 15.45 uur bij de¬†ingang te treffen, zo gezegd, zo gedaan. Het was¬†weer een heerlijke dag.

6 augustus 2016 Iets met nood en deugd…Schwarze Heide

Bessenwants

Een keer in de zoveel tijd is het weer zo ver en moet ik kleren kopen. In tegenstelling tot velen heb ik daar echt een enorme hekel aan (understatement!). We rijden dan meestal naar de Adler nabij Oberhausen. BJ vindt dat totaal geen probleem want…ja, ja..in de buurt van Oberhausen ligt een vliegveldje. Na het shoppen is het tijd om het vliegveld te bezoeken. BJ loopt met toestemming van de luchthavenmeester over het platform om weer de mooiste foto’s te maken en ik pak mijn camera om foto’s te maken van beestjes.Tsjonge wat was dat weer een tijd geleden en wat moet ik weer inkomen met de instellingen. Het wordt hoog tijd dat ik weer meters ga maken.¬† Als ik het goed opgezocht heb, heb ik vandaag een bessenwants en spinnendoder vastgelegd maar welke spin het is? Voorlopig noem ik hem maar Sebastiaan. Als jij het weet mag je het zeggen ūüėČ

 

27 juni 2015 Oostvaardersplassen

Gewone distelboktorIn dit bericht maar 1 foto maar dan wel eentje van een insect die ik nog nooit voor mijn camera heb gehad. Het is de gewone distelboktor! Nou voor mij was die niet gewoon hoor ūüėČ Ik vond het geweldig om de tor bezig te zien want volgens is zij bezig puppy distelboktorren te maken maar als dat het niet is dan moet zij hoognodig aan de Yakult!