Categorie Kleine dieren

20190408 Bij zaken

Archieffoto 2016

8 april 2019 –  Tot ons grote verdriet hebben we gemerkt dat onze Bijenvolk in onze spouwmuur de winter niet heeft overleefd. Waarom we daar verdrietig over zijn? De diverse bijenvolken hebben ons de laatste jaren heel veel plezier gebracht. We zullen hun “dolle kwartiertje” waarin het een drukte van belang was voor de hoofdingang terwijl tegelijkertijd hard zoemend de laatste nieuwtjes werden uitgewisseld (althans dat denken wij) missen. Maar ook het kijken naar de terugkomst van de Bijen met emmers stuifmeel aan hun pootjes waarbij de emmerkleuren geel, wit, donkerrood en zelfs knaloranje niet ongebruikelijk waren.

Archieffoto 2017

En dan het bestuderen hoe er af- en aangevlogen werd! Bijen vertrekken van en landen namelijk gewoon op elkaars rug, nek en bijenbips! (als wij als mensen toch eens zo tolerant zouden zijn!). Wanneer je niets van Bijen afweet ziet het er uit als een ongeorganiseerde bende. Hoe anders is de werkelijkheid. Een Bijenvolk is geoliede fabriek waarin iedereen zijn/haar eigen taak heeft, die uitvoert zonder te morren en waar gemaakte afspraken nagekomen worden. Er heerst samenhorigheid en iedereen is bereid om samen te werken en dat alles om een nieuw volk op te richten. Hoe het in ons Bijenvolk mis is gegaan heeft dus niets te maken met gedemotiveerde Bijen. Het is zeer waarschijnlijk een nare mijt geweest die luistert naar de naam Varroa. En nu..nu is het stil in onze tuin.

Toch is er ook leuk nieuws te melden. In oktober 2018 hebben wij onze tuin laten veranderen van een steengroeve in een Bijvriendelijke tuin. Helaas te laat voor ons bijenvolk. Genietend van een glas thee in de tuin zag ik vanuit mijn ooghoek een bijzonder tafereel. Bij één van de bamboestokken, die een jonge leibeuk in vorm houdt, was er druk vliegverkeer van een Bij of 3 à 4. Ik ging er eens rustig voor zitten om dat te aanschouwen en wat schetste mijn verbazing…er werd in en uit de bamboestok gevlogen. Natuurlijk moest dat dichterbij bekeken worden dus heb ik mijn camera gepakt en foto’s gemaakt. Na wat nabewerking kon ik goed zien dat we een Rosse Metselbij te gast hebben in onze tuin.

Omdat er bij ons thuis veel vliegtuigtermen gezegd worden…deze Rosse Metselbij zit op “APPROACH”

Om in vliegtermen te blijven: deze Rosse Metselbij zit op “FINAL”

Gelukkig ben ik in het bezit van Het handboek voor bijenfans en daar staat het volgende over Bij:
De Rosse Metselbij doet haar naam eer aan door als een echte bouwvakker haar nesten te metselen. Ze nestelt in alle mogelijke gaten. Liefst heeft ze een smal buisje, zoals een oude kevergang, een holle stengel of zelfs een sleutelgat. Eerst sluit ze de achterkant van de ruimte af met een laagje klei. Onder in het holletje legt ze lage drempeltjes om aan te geven waar de broedcellen komen. Die van haar zoontjes zijn een paar millimeter korter dan die voor haar dochters. Vrouwtjes worden immers groter dan de mannetjes. Als de drempels klaar zijn, slaat ze eten in. Ze legt een piepklein beetje nectar en een flink bergje stuifmeel in de achterste cel. Dat voedsel kauwt ze tot een klompje bijenbrood met bovenin een kuiltje. Daarin legt ze een eitje. Buiten haalt ze kleiballetjes om de drempel uit te bouwen tot een afgesloten tussenschot. Ze moet wel 8 keer heen en weer vliegen om genoeg specie te verzamelen. Als het eerste tussenschot dicht is, haalt ze eten voor de volgende broedcel en zo gaat het door, net zolang tot het hele holletje gevuld is. Per cel is ze meer dan 1 dag bezig! Het nest wordt afgesloten met een 1-3 mm dikke laag klei. Daarachter laat ze een lege nepcel zitten, bedoeld om indringers te misleiden. Dat werkt maar een beetje. Tijdens het bouwen aan het nest hebben vaak allerlei kevers, mijten, vliegjes en wespen hun eigen eitjes in de nog open broedcellen gelegd. Die zorgen voor een hoge sterfte van het broed van de Rosse Metselbijen. Het is maar goed dat de vrouwtjes 4 of 5 nesten met elk gemiddeld 5 eitjes bouwen.

Om een lang verhaal kort te maken: We zullen de gezelligheid van ons Bijenvolk missen en zijn blij dat onze Bijvriendelijke tuin nu al een eerste Bijwoner heeft.

Om in vliegtermen te blijven: “IN HANGAR”

 

20190129 Verrassing in Natuurpark Lelystad

Mijn “kop” zat te vol dus… huppeke de wandelschoenen aan en naar Natuurpark Lelystad  voor de nodige ontspanning. Vandaag heb ik geen zwijnen, paarden, herten of andere wilde bosbewoners gezien. Dat vind ik nou het mooie van dit Natuurpark, soms wordt je onverwachts getrakteerd op “wild” en de andere keer zie je geen grazers en modderfiguren.

Op een gegeven moment zag ik in de bomen een heel klein vogeltje. Gezien het formaat dacht ik aan een winterkoninkje maar wat schetste mijn verbazing bij het inlezen van de foto’s… Het was geen winterkoninkje maar een vogeltje met een knaloranje verenstreep op zijn koppie. Dit vogeltje had ik nog nooit eerder gezien dus werd een Google-momentje ingelast. Volgens de geleerden van Google heb ik een Goudhaantje gefotografeerd. Wat een prachtig beestje. Het mannetje heeft een mooi oranje verenstreep op zijn koppie en het vrouwtje een meer gele streep. Ik had dus duidelijk te maken met een patsertje, hihi. Daar waar het misschien voor anderen een gewoon vogeltje is, is dit voor mij een verrassing waar ik als een kind van 5 zo blij mee ben dat mijn hart sprongetjes maakt(e). Dank U wel Meneer Goudhaan!

 

24 september 2017

De wereld was klein vanochtend. Dankzij de mist was de natuur nog mooier. Wie het niet zo op spinnen heeft kon maar beter binnen blijven. De raggen en de spinnen zag je in overvloed. Dat konden wel eens mooie plaatjes worden! Als er een briesje komt is de mist zo weg dus…zonder te douchen (bleh) aangekleed en hup de spiekerbox, shirtje en wandelschoenen aan. Een gave(!) van spinnen is dat ze altijd aan de verkeerde kant van het web zitten, althans als ik met mijn camera buiten loop. Mijn spiekerbox is altijd al aan een wasbeurt toe als ik mijn macrolens heb gebruik maar om met de mist nu helemáál in een struik te duiken…daar was ik niet op gekleed. Het wordt hoog tijd om eens een goed regenpak aan te schaffen!
Natuurlijk heb ik wel wat spinnen en raggen gefotografeerd maar niet naar mijn tevredenheid om te publiceren.

Al lopend en zoekend naar leuke beestjes langs de waterkant kwam ik deze vlieg tegen. Die zat wel heel erg stil maar ja wat wil je ook, bij iedere beweging die hij zou maken was de kans groot dat de “waterbom” op zijn koppie zou barsten. Op een natter pak zat hij duidelijk niet te wachten want ik kon rustig deze foto maken.

Omdat het licht niet je-van-het was had ik de ringflitser op de lens gezet. Dus tijdens het fotograferen flitste er licht. Hoor ik aan de overkant van het water ineens een aantal keer achter elkaar…”hé er wordt geflitst, wat zou dat zijn”. Tussen de mist door zag ik wat schimmen zitten, dit moesten wel vissers zijn. Nou had ik natuurlijk wel kunnen uitleggen wat ze zagen maar heb de mannen in het ongewisse gelaten (zouden ze het inmiddels weten?).

Met de foto van de vlieg “in the pocket” was mijn missie om een mooie foto te maken geslaagd. Toen viel mijn oog op deze rups. Die was wel wat lastiger te fotograferen. Niet omdat zij zo snel liep maar omdat zij zo laag bij de grond zat. Er zat dus niets anders op dan op de het knietje te gaan met als gevolg een nat knietje, nou ja zeg maar gerust natte broekspijp maar het resultaat mag er wat mij betreft wezen.

Na ongeveer 1,5 uur was ik weer thuis. De spiekerbox kon, niet verrassend, meteen de wasmachine in en na een lekker bakkie koffie was ik weer helemaal opgewarmd. Wat een fijn begin van de zondag!

 

 

28 mei 2017 Natuurpark Lelystad

Het plan was om gisteren (zaterdag 27 mei) op pad te gaan maar ja de weermannen en -vrouwen kondigde 30 graden aan. In dat soort tropische temperaturen gedij ik helemaal niet lekker dus zocht ik de koelte in huis op. Vandaag zou het ook weer heet worden maar gelukkig waren de weergoden mij beter gezind met een graadje of 25.  Om 12.00 uur “gooide” BJ mij uit de auto bij Natuurpark Lelystad. Tot mijn verbazing was het erg rustig. Daar waar sommige mensen behoefte hebben aan reuring heb ik echt behoefte aan rust en stilte, kwam dat even goed uit! In mijn cameratas zat een body, een macrolens, een 70-200mm lens en een extender. Daar moesten wel foto’s mee te maken zijn. Nou, die macrolens had ik wel thuis kunnen laten. Ik heb geen idee wat er aan de hand is met de torretjes, kevertjes en ander struikgewaswezentjes maar ik heb ze nauwelijks gezien (en ja…ik heb goed gezocht!). Bij een van de vele bruggetjes zag ik een paar libellen. De macrolens werd vervangen door de 70-200 en hup, fotograferen. Dat lijkt makkelijk maar tsjonge jonge wat zijn die vliegers bewegelijk en lang stilzitten…ho maar! Ik heb een aantal foto’s kunnen maken van “zittende” libellen. Daarna heb ik zeker een half uur geprobeerd om een vliegend exemplaar te fotograferen met de nadruk op proberen want dat is dus helaas niet gelukt. Onder het mom “nieuwe ronde-nieuwe kansen” ga ik bij een volgend bezoek gewoon een nieuwe poging wagen. Ooit zal het me lukken! Lichtelijk teleurgesteld heb ik mijn macrolens weer op mijn body geschroefd ook dit keer weer zonder succes. Desalniettemin was het heerlijk om door het park te wandelen. Weinig mensen, lekker rustig en dus genoeg tijd om over van alles na te denken en te genieten van de natuur om me heen. Ik had een dopper met koud water meegenomen en een dubbelop. Toen het tijd was om wat te drinken en te eten zou een theezakje best van pas zijn gekomen en was de dubbelop inmiddels een “tosti-ontbijtkoek” geworden! Na de warme lunch werd het tijd om rustig naar de uitgang te lopen. Voor de verandering liep ik richting uitgang Dronten-Lelystad. Dit pad had ik nog nooit gelopen. Ik was aangenaam verrast door de verandering in vegetatie. In het Natuurpark stikt het van de brandnetels langs de paden en hier groeide (helm)gras en (boter)bloemen bij de fleet. Foto’s heb ik er niet van gemaakt, ik heb er van genoten zonder door een lens te kijken, ook wel eens lekker. Bij de nieuwe uitgang aangekomen bleek dat er geen snelweg langs liep waar BJ mij zou kunnen oppikken. Het was geen straf om dezelfde weg terug te lopen. Om 15.15 uur kwam BJ in de lucht via app “of ik hem niet vergeten was!” Natuurlijk was ik hem niet vergeten maar ik was gewoon aan het genieten van al het moois om me heen. BJ en ik spraken af elkaar 15.45 uur bij de ingang te treffen, zo gezegd, zo gedaan. Het was weer een heerlijke dag.

6 augustus 2016 Iets met nood en deugd…Schwarze Heide

Bessenwants

Een keer in de zoveel tijd is het weer zo ver en moet ik kleren kopen. In tegenstelling tot velen heb ik daar echt een enorme hekel aan (understatement!). We rijden dan meestal naar de Adler nabij Oberhausen. BJ vindt dat totaal geen probleem want…ja, ja..in de buurt van Oberhausen ligt een vliegveldje. Na het shoppen is het tijd om het vliegveld te bezoeken. BJ loopt met toestemming van de luchthavenmeester over het platform om weer de mooiste foto’s te maken en ik pak mijn camera om foto’s te maken van beestjes.Tsjonge wat was dat weer een tijd geleden en wat moet ik weer inkomen met de instellingen. Het wordt hoog tijd dat ik weer meters ga maken.  Als ik het goed opgezocht heb, heb ik vandaag een bessenwants en spinnendoder vastgelegd maar welke spin het is? Voorlopig noem ik hem maar Sebastiaan. Als jij het weet mag je het zeggen 😉

 

27 juni 2015 Oostvaardersplassen

Gewone distelboktorIn dit bericht maar 1 foto maar dan wel eentje van een insect die ik nog nooit voor mijn camera heb gehad. Het is de gewone distelboktor! Nou voor mij was die niet gewoon hoor 😉 Ik vond het geweldig om de tor bezig te zien want volgens is zij bezig puppy distelboktorren te maken maar als dat het niet is dan moet zij hoognodig aan de Yakult!

30 juni 2015 Diemer Park

WaterjuffersMet regelmaat loopt mijn allerliefste broer in het Diemer Park en WhatsApped(!) dan foto’s naar mij van onder andere bomen met “mooie ogen”, een meertje met een bruggetje en lange lanen. Tja dat maakte Natuureluur natuurlijk nieuwsgierig want daar zitten dan dus ook insecten! Vandaag zijn we samen naar het het park gegaan voor een ochtendwandeling. Gewapend met camera (en zonnebrand) gingen we op pad. Ik heb het idee dat er dit jaar  niet zo heel veel insecten zijn. Het is goed turen in de struiken en als ik al wat zie dan heb ik die meestal al (0p 1 insect na maar die volgt in een ander bericht). Mijn broer heeft geduldig met mij mee getuureluurd en ook nog wat foto’s geschoten. De mooie foto’s van de bijen komen van zijn hand. Het fotograferen van een hommel is vandaag helaas niet gelukt. Òf ze waren gevlogen voor je het wist òf ze zaten met hun bonbonnière naar je toe. Duidelijk Kloothommels, hihi. Na 2 uur rondgelopen te hebben werd het zo warm dat het tijd was om weer naar huis te gaan. Na een lekkere lunch nog even langs gegaan bij mij Pa en Ma op IJburg en toen weer naar Almere. Hoe druk kan je het op je parttime dag hebben met leuke dingen, mij hoor je niet klagen 😉 Dank broer voor een leuke ochtend/middag, voor nu en nog eens xxx

6 juni 2015 Stadslandgoed De Kemphaan

Menummenummen

Vandaag was ik voor het eerst met mijn camera naar Stadslandgoed De Kemphaan. Dit mooie gebied ligt op nog geen 10 minuten rijden van ons huis maar het was er nog nooit van gekomen om daar beestjes te fotograferen. Bij aankomst zag ik dat er al aardig wat gezinnen waren. Dat beloofde geen rustige wandeling te worden, iets wat ik niet zo fijn vind maar goed, ik had het kunnen verwachten met dit weer. Auto geparkeerd, camera in gereedheid gebracht en gaan met die banaan. Ik besloot de meute niet te volgen maar juist de andere kant op te lopen en wat een mazzel. Tijdens de 3 uur durende wandeling ben werkelijk niemand tegengekomen, just me and my bugs, hihi. Het was goed oppassen geblazen want naast de smalle paden staan me daar een hoge brandnetels! Door het vaak “in de struiken liggen” weet ik inmiddels hoe brandnetels voelen! Zelfs als BJ me er voor waarschuwt wil het nog wel eens gebeuren dat ik door mijn enthousiasme de prikplanten vergeet. De meest bijzondere foto’s van deze wandeling zijn die van de schorpioenvlieg. In eerste instantie zag ik de vlieg maar zag met het blote oog niet meteen wat hij aan het doen was. Ik heb even getwijfeld of ik hiervan foto’s zou maken. Het ziet er misschien niet smakelijk uit maar dit is ook de natuur en dat in beeld brengen vind ik het allerleukste.

15 mei 2015 Catch of the day

BN6A0870Na (al zeg ik het zelf) een heerlijk zelfgemaakt soeppie gegeten te hebben ben ik door BJ “uit huis gezet” om foto’s te gaan maken van beestjes. Het avondzonnetje stond nog mooi aan de hemel. Op dit moment is de hoeveelheid insecten nog niet je-van-het voor iemand die graag met een macrolens op stap gaat maar ik mag niet klagen over “the catch of the day’.

20 september 2014 Kruisspinnen

KruisspinDit bericht is speciaal voor mijn aller-, aller-, aller-, allerliefste vader.
Mijn vader mailde gisteren dat hij bij de voordeur van de hobbyruimte een spin had gezien van wel 7 cm groot.  Na thuis een camera opgehaald te hebben heeft hij speciaal voor mij een foto van de giga-spin gemaakt met als eindresultaat een spinnetje van bijna 7 mm op het scherm ;-). Als troost heb ik vanochtend de volgende foto’s gemaakt in onze voortuin. Door de mist waren alle spinnenwebben bedekt met druppeltjes. Wat een prachtig gezicht. Nu pas was goed te zien hoeveel spinnen er overal hangen en wat zijn ze GROOT!