6 juni 2015 Stadslandgoed De Kemphaan

Menummenummen

Vandaag was ik voor het eerst met mijn camera naar Stadslandgoed De Kemphaan. Dit mooie gebied ligt op nog geen 10 minuten rijden van ons huis maar het was er nog nooit van gekomen om daar beestjes te fotograferen. Bij aankomst zag ik dat er al aardig wat gezinnen waren. Dat beloofde geen rustige wandeling te worden, iets wat ik niet zo fijn vind maar goed, ik had het kunnen verwachten met dit weer. Auto geparkeerd, camera in gereedheid gebracht en gaan met die banaan. Ik besloot de meute niet te volgen maar juist de andere kant op te lopen en wat een mazzel. Tijdens de 3 uur durende wandeling ben werkelijk niemand tegengekomen, just me and my bugs, hihi. Het was goed oppassen geblazen want naast de smalle paden staan me daar een hoge brandnetels! Door het vaak “in de struiken liggen” weet ik inmiddels hoe brandnetels voelen! Zelfs als BJ me er voor waarschuwt wil het nog wel eens gebeuren dat ik door mijn enthousiasme de prikplanten vergeet. De meest bijzondere foto’s van deze wandeling zijn die van de schorpioenvlieg. In eerste instantie zag ik de vlieg maar zag met het blote oog niet meteen wat hij aan het doen was. Ik heb even getwijfeld of ik hiervan foto’s zou maken. Het ziet er misschien niet smakelijk uit maar dit is ook de natuur en dat in beeld brengen vind ik het allerleukste.

15 mei 2015 Catch of the day

BN6A0870Na (al zeg ik het zelf) een heerlijk zelfgemaakt soeppie gegeten te hebben ben ik door BJ “uit huis gezet” om foto’s te gaan maken van beestjes. Het avondzonnetje stond nog mooi aan de hemel. Op dit moment is de hoeveelheid insecten nog niet je-van-het voor iemand die graag met een macrolens op stap gaat maar ik mag niet klagen over “the catch of the day’.

15 april 2015 Dierenpark Amersfoort

Gevlekte hyenaVandaag heb ik eindelijk de tijd genomen om mijn abonnement op Dierenpark Amersfoort te laten verlengen. Ik mocht de camera’s van BJ mee nemen. De lieverd had gisteravond alles al in orde gemaakt en klaargelegd zodat ik het spul alleen nog maar in mijn fototas hoefde te doen. Vlak voordat ik ga fotograferen twijfel ik toch nog altijd even of het me nog wel zal lukken. Foto’s maken is voor mij niet zomaar op een knopje drukken want ik ben constant aan het denken of instellingen als diafragma, iso-waarde, sluitertijd, tegenlicht correctie etc. goed staan en ook of ik nog wel snel genoeg ben om alles snel te kunnen wijzigen als dat nodig is. Sta je namelijk net even iets te lang te “trutten” dan is, om in dierentermen te blijven, de vogel al gevlogen. Maar goed ik dwaal af…

Een bezoek aan DPA betekent voor mij altijd, vroeg uit de veren. Het is namelijk heerlijk om als een van de eerste het park in te lopen. Dus stond ik om 09.00 uur bij de abonnementenbalie en kort daarna kon ik het park al in! Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik niet echt van drukte hou dus loop ik tegen de aangegeven looproute in om niet met de meute mee te hoeven lopen! Verder ben ik niet zo eigenwijs, toch?! Het was best druk vandaag en dat kwam niet alleen door het mooie weer. Naast verliefde setjes, jonge gezinnen, Opa’s en Oma’s met kleinkinderen waren er ook hordes scholieren en begeleiders in het park. Voor de laatste groep waren op diverse locaties in het park workshops “Jeugd EHBO” georganiseerd. Een goed initiatief natuurlijk maar om je aandacht nou vast te houden bij de procedure om een bloedneus te stoppen terwijl een neushoorn voor je neus langsloopt of een tijger achter je ligt te slapen…ik zou dat heel lastig vinden. Overigens hoeft niemand meelij met mij te hebben dat ik alleen rondloop hoor, dat is een hele bewuste keus.

Tijdens mijn wandeling werkten o.a. de geelborstkapucijnaapjes, giraffen en zebra’s niet erg mee. Ze hadden duidelijk geen zin om leuk op de foto te staan. Ook de leeuwen en tijgers lagen voor apegapen, zeer waarschijnlijk door het warme voorjaarszonnetje maar ja, dat is de natuur. Toen ik langs de kamelen liep lag er een vrouwtje op haar knieën met een nageboorte achter haar, zonder puppy kameel erbij. Dat was gek! Een verzorgster vertelde dat het puppy kameeltje helaas dood was geboren. Ik werd er sip en ja ik weet het, dat is ook de natuur maar toch… Toen de verzorgers aanstalten maakte om met vuilniszak en riek(!) de nageboorte weg te halen werd het hoog tijd om in gedachte de kameel sterkte te wensen nog even stil te staan bij dit leed. Daarna heb ik een voor mij nieuw verblijf bezocht, namelijk Snavelrijk. Om dit nieuwe verblijf te realiseren is een stuk grond van de Savanne opgeofferd. Snavelrijk is leuk opgezet en bied je de mogelijkheid om van dichtbij pelikanen, gieren, maraboes te bekijken en te fotograferen. Ik ben er nog niet uit of de grond opoffering voor de dieren op de Savanne nou wel zo goed is. Niet alleen omdat de dieren minder ruimte hebben maar ook omdat ze, toen ik er was, erg achter aan stonden. Bij een volgend bezoek zal ik er nog eens goed naar kijken voor ik een definitief oordeel geef.
Ondertussen was het lunchtijd geworden en heb ik bij restaurant De Olifant op het terras een broodje gegeten. Dit restaurant is recentelijk in een moderner jasje gestoken. Daar moet ik wel even aan wennen want vind “kneuterigheid” op zijn tijd ook heel fijn. Toen was het tijd om weer verder te gaan. De Olifanten, wolven en stokstaartjes stonden nog op mijn lijstje. Wat ik bijzonder vind is dat de plekken waar de olifanten eten krijgen/halen niet publieksvriendelijk is. Ze staan dan namelijk altijd met hun kontje(!) naar het publiek. Er zal wel een goede reden voor zijn om dit zo te doen. Bij de wolven en stokstaartjes had ik gelukkig meer geluk. Al met al heb ik een leuke wandeling gemaakt vandaag.

8 januari 2015 Wilhelma te Stuttgart

Hattiewat!BJ en ik zijn het jaar goed begonnen met…VAKANTIE. De afgelopen week was ons ‘thuis” Hotel KroneLamm in het Zwarte Woud. Hier was tijd voor rust, langzaam aan doen en tijd voor elkaar. Iedereen die ons een beetje goed kent weet dat we graag vliegtuigmusea en dierentuinen bezoeken. Het Technik Museum in Sinsheim stond op het lijstje voor deze vakantie. Foto’s hiervan kun je zien op www.aironline.nl

Ondanks dat de weersverwachtingen niet zo goed waren zijn BJ en ik donderdag vertrokken naar Wilhelma te Stuttgart. Even wat feitjes op een rijtje..Wilhelma is een historische kasteeltuin annex dierenpark en een hortus botanicus. In opdracht van Willem I van Württemberg is in 1842 het eerste gebouw in Moorse stijl gebouwd, het badhuis. Hierna volgde meer gebouwen. In de tweede wereldoorlog is een groot deel van het park plat gebombardeerd.  Na de oorlog wilde de toenmalige directeur (Albert Schöchle) de tuin in ere herstellen. Hij had het plan opgevat om er dieren aan het publiek te tonen. Vandaag de dag herbergt het park zo’n 1000 diersoorten en 5000 plantensoorten op 28 hectare grond. Mocht je ooit in de buurt van Stuttgart verblijven dan is een bezoek aan dit park zeker de moeite waard. Trek er wel een volle dag voor uit want wij moesten rennen om op de valreep een souvenir te scoren en dat ondanks dat wij de planten hebben moeten overslaan en menig hok was leeg vanwege het rottige weer. Het fotograferen was weer een feestje met de camera en lens van BJ. Bijkomend voordeel is dat ik er ook nog eens spierballen van krijg! Op facebook zijn al wat foto’s geplaatst maar ze komen natuurlijk beter tot zijn recht op Natuureluur dus bij deze…

28 december 2014 Natuurpark Lelystad

IMG_9575Na zo’n 2 maanden geen foto’s gemaakt te hebben omdat het weer niet mee zat en andere zaken prioriteit hadden was het nu wel genoeg geweest, zeker omdat het zonnetje en een mooie blauwe lucht zich eindelijk weer eens lieten zien. Lekker dik aangekleed, inclusief nieuwe muts met pluum!, gingen BJ en ik sinds tijden weer eens samen op pad. Fotograferen in de winter is nieuw voor mij en ik moet zeker mijn draai nog even vinden maar het begin is er. Eerst maar eens op vogeljacht. Dat viel niet mee want je ziet de fladderaars wel maar tsjonge, jonge wat zijn ze bewegelijk! Even scherpstellen en…de vogel is gevlogen..Gelukkig zijn er nog wel een paar gelukt. Naast vogels hebben we ook nog otters zien schuifelen op (krakend) ijs, een eland zien doezelen in het zonnetje en een zwijn zich zien schurken aan een boom. Na een best rondje gelopen te hebben werd het aanzienlijk drukker dus voor ons hoog tijd om weer naar huis te gaan voor een kop eigengemaakte groentesoep.

 

 

21 september 2014 Amsterdam vanaf het water

AmsterdamWiljo (mijn zwager) heeft een aantal jaren geleden met Ron (zijn man) een heel mooie sloep gekocht. Wat hebben zij genoten van de vele vaartochten samen en met familie en vrienden. Helaas is Ron overleden en staat Wiljo alleen als kapitein in de boot. Elke keer als ik met Wiljo mee vaar klopt er iets niet….er is een man overboord! Met de gedachten dat Ron er voor zorgt dat er geen stadskwallen in de schroeven komen en voor de grap extra buiswater laat opspatten/gutsen op de passagiers vaart Ron nog altijd mee. Zo ook zondag 21 september. We verzamelden bij Wiljo thuis en na een bakkie koffie en een lekker aardbeientaartje gingen we op naar de haven. Wiljo is zo bedreven in het gereed maken van de boot dat je alleen maar in de weg staat wanneer je probeert te helpen, ja ja….de beste stuurlui stonden weer eens aan wal, hihi. Nadat proviand, jassen en truien een plek hadden gekregen mochten we aan boord en begon de tocht. We voeren eerst over de grachten en zijn toen naar Amsterdam-Noord gevaren. Na een tussenstop bij café Het Sluisje voor de nodige wc stop, een drankje en bittergarnituur zijn we over het woelige IJ weer terug gevaren naar de haven. Op het IJ was een regenjas geen overbodige luxe! Ik heb van deze overtocht genoten want wat is “je kop in de wind” toch een feestje. Eenmaal terug in de haven werd de boot weer netjes afgemeerd. Afsluitend zijn we met het hele gezelschap gaan eten bij restaurant “De Liefde”. Lieve Wiljo, dank voor alle goede zorgen, gezelligheid en de mooie vaarroute. Alie, Nico en Wido ook bedankt voor de gezelligheid en Anne-Lotte….welkom in de familie.

P.s. ik heb uit pure beleefdheid niets gezegd over een vergeten zonnebril, Wido!

 

 

 

20 september 2014 Kruisspinnen

KruisspinDit bericht is speciaal voor mijn aller-, aller-, aller-, allerliefste vader.
Mijn vader mailde gisteren dat hij bij de voordeur van de hobbyruimte een spin had gezien van wel 7 cm groot.  Na thuis een camera opgehaald te hebben heeft hij speciaal voor mij een foto van de giga-spin gemaakt met als eindresultaat een spinnetje van bijna 7 mm op het scherm ;-). Als troost heb ik vanochtend de volgende foto’s gemaakt in onze voortuin. Door de mist waren alle spinnenwebben bedekt met druppeltjes. Wat een prachtig gezicht. Nu pas was goed te zien hoeveel spinnen er overal hangen en wat zijn ze GROOT! 

10 september 2014 Otter-/zwijn fotoshoot

Otter Natuurpark LelystadWat doe je als je weet dat iemand die graag fotografeert tijdelijk rolstoelgebonden is en daardoor helaas vaak binnen zit…juist daar ga je mee op stap. Dus Ingrid Ganzevles opgehaald en naar Natuurpark Lelystad gereden. Iedere keer als ik hier ben zie ik weer iets anders. Vandaag werd ik aangenaam verrast door otters, zwijnen en Pater-Davidsherten. De herten stonden helaas iets te ver voor scherpe foto’s maar om ze alleen al te zien was geweldig.

4 september 2014 Mysterieus in Champvent

Tuin Champvent

Ik zag een kippenveertje aan een takje vast zitten met op de achtergrond een mooi strak blauwe lucht. Géén idee hoe de foto zo mysterieus is geworden want zag dit schaduw-/lichtspel niet aankomen. Een bijzonder eindresultaat waar ik blij mee ben. Of er meer van dit soort uit mijn camera komen…we zullen zien.

3 september 2014 Papiliorama Kerzers

PapilioramaHet leukst is natuurlijk om in de vrije natuur foto’s te maken maar een uitstapje naar een vlinder-/dierentuin is ook geen straf. De vlindertuin was mooi aangelegd met veel soorten vlinders. We hebben ze helaas niet allemaal gezien.

In de “jungle” zagen we wel 4 vogels. De rest van de jungledieren was zeker op vakantie!
Net als in DierenParkAmersfoort hebben ze ook “De Nacht” alleen was het hier wel erg nacht. Dat er ook vleermuizen waren hebben we geweten…De verplichte looproute liep door een lage grot waar de ze aan het plafond hingen en vlak langs je oren en om je hoofd scheerden. Ik vond het geweldig maar menigeen zal gillend naar buiten zijn gerend, hihi. Omdat de rest van de dierentuindieren (3x de woordwaarde) wel leuk was maar niet bijzonder laat ik het bij de vlinderfoto’s.